De Tabakshof is zo’n typische woonerfwijk uit de jaren negentig met grote maar dicht op elkaar gebouwde vrijstaande huizen. In een tuin had een stokoude man zojuist het gras gemaaid en iemand maakte een ommetje met de hond. Om de warmte buiten te houden zaten ramen en luiken potdicht. Ik liep langs een huis waar een verjaardag werd gevierd. Gedempt hoorde ik ‘Lang zal ze leven, lang zal ze leven’ zingen. Op de deur hing een briefje met het verzoek aan de gasten om achterom te komen. Bij ‘Hij leve hoog’ hield ik even in en keek om me heen. Wie wilde hier überhaupt leven?